Alimler

Muhammed b. İsmâil el-Buhârî (ö. 870), en büyük hadis âlimi, Kuran'dan sonra en sahih kitap kabul edilen Sahîh-i Buhârî'nin müellifi.

Ebû Hâmid el-Gazâlî (ö. 1111), "Hüccetü'l-İslam"; İhyâü Ulûmi'd-Dîn'iyle İslam maneviyatını yeniden şekillendiren büyük kelâmcı, fakih ve sûfî.

Müslim b. Haccâc (ö. 875), hadis üstadı ve sıhhatte Sahîh-i Buhârî'den sonra ikinci sayılan Sahîh-i Müslim'in müellifi.

İbn Hacer el-Askalânî (ö. 1449), Fethü'l-Bârî'si Sahîh-i Buhârî'nin en önde gelen şerhi olan büyük hadis otoritesi.

Abdurrahmân İbn Haldûn (ö. 1406), Mukaddime'siyle sosyoloji ve tarih biliminin kurucusu sayılan tarihçi ve devlet adamı.

İsmâil b. Kesîr (ö. 1373), Tefsîru İbn Kesîr'i Kuran'ın en çok okunan tefsirlerinden olan tarihçi ve müfessir.

İbn Sînâ (ö. 1037), Tıp Kanunu asırlarca Doğu ve Batı'da temel tıp eseri olan İranlı çok yönlü âlim, hekim ve filozof.

Ahmed b. Teymiyye (ö. 1328), velûd eserleri ve ıslah çağrılarıyla tanınan etkili Hanbelî kelâmcı ve fakih; çokça tartışılan bir şahsiyet.

Yahyâ b. Şeref en-Nevevî (ö. 1277), Riyâzü's-Sâlihîn ve Kırk Hadis'iyle ünlü Şâfiî fakih ve hadis âlimi.

Muhammed b. Cerîr et-Taberî (ö. 923), anıtsal Tefsir'i ve Tarih'i İslami ilimlerin temel kaynakları olan tarihçi ve müfessir.

Abdülkâdir Geylânî (ö. 1166), yaygın Kâdiriyye tarîkatının kendisine nispet edildiği Bağdatlı Hanbelî vâiz ve velî.

Ebü'r-Reyhân el-Bîrûnî (ö. 1048), astronomi, coğrafya ve kültürlerin karşılaştırmalı incelenmesine öncü katkılar yapan çok yönlü âlim.

Cüneyd-i Bağdâdî (ö. 910), şeriat eksenli ve temkinli maneviyatıyla bilinen tasavvufun "şeyhler şeyhi".

Ebü'l-Hasan el-Eş'arî (ö. 936), iki ana Sünnî akaid ekolünden biri olan Eş'arî kelâm ekolünün kurucusu.

Muhammed b. Mûsâ el-Hârizmî (ö. yaklaşık 850), matematikçi ve astronom; cebirin kurucusu olup "algoritma" kelimesi onun adından gelir.

İbn Kayyim el-Cevziyye (ö. 1350), İbn Teymiyye'nin önde gelen talebesi; maneviyat, hukuk ve nefis üzerine velûd bir müellif.

Muvaffakuddîn İbn Kudâme (ö. 1223), el-Mugnî'si karşılaştırmalı İslam hukukunun anıtsal bir ansiklopedisi olan önde gelen Hanbelî fakih.

İbn Rüşd (ö. 1198), Aristoteles şerhleri Avrupa düşüncesini derinden etkileyen Endülüslü Mâlikî fakih, hekim ve filozof.

Ebû Dâvûd es-Sicistânî (ö. 889), altı muteber hadis külliyatından (Kütüb-i Sitte) biri olan Sünen-i Ebî Dâvûd'un müellifi.

Muhammed b. Ahmed el-Kurtubî (ö. 1273), ahkâma odaklı Kuran tefsiri (el-Câmi' li-Ahkâmi'l-Kur'ân) ile ünlü Endülüslü Mâlikî âlim.

Ahmed b. Şuayb en-Nesâî (ö. 915), râvî kabulündeki titiz ölçütleriyle ünlü Sünen-i Nesâî'nin müellifi.

İbrahim b. Mûsâ eş-Şâtıbî (ö. 1388), el-Muvâfakât'ında şeriatın yüksek gayelerini (Makâsıd) sistemleştiren Endülüslü Mâlikî âlim.

Celâleddîn es-Süyûtî (ö. 1505), tefsir, hadis ve Arap dili ilimlerinde yüzlerce eser veren son derece velûd Mısırlı çok yönlü âlim.

Muhammed b. Îsâ et-Tirmizî (ö. 892), hadisleri derecelendirmesi ve fıkhî ihtilafları kaydetmesiyle bilinen Câmiu't-Tirmizî'nin müellifi.

Muhammed b. Ahmed ez-Zehebî (ö. 1348), geniş bir biyografi ansiklopedisi olan Siyeru A'lâmi'n-Nübelâ'nın müellifi; usta tarihçi ve hadis tenkitçisi.

Râbia el-Adeviyye (ö. 801), Basralı erken bir kadın sûfî velî; Allah'ı saf ve karşılıksız sevme öğretisiyle ünlü.

Fahreddîn er-Râzî (ö. 1210), geniş Kuran tefsiri (Mefâtîhu'l-Gayb) felsefe ve ilimlerle hesaplaşan büyük kelâmcı ve müfessir.

Ebû Nasr el-Fârâbî (ö. 950), mantık, metafizik ve siyaset felsefesinde etkili, "Muallim-i Sânî" (Aristoteles'ten sonra ikinci öğretmen) denen filozof.

Hüseyin b. Mes'ûd el-Begavî (ö. 1122), Meâlimü't-Tenzîl ve Şerhu's-Sünne'nin müellifi, Şâfiî tefsir ve hadis âlimi.

Muhammed b. Yezîd İbn Mâce (ö. 887), Kütüb-i Sitte'nin altıncısı olan Sünen-i İbn Mâce'nin müellifi.