Dua ve Zikirler

Seyyidü'l-İstiğfâr

Sayyid al-Istighfār

سَيِّدُ الِاسْتِغْفَارِ

"İstiğfârın efendisi" — Peygamber'in öğrettiği kapsamlı bir dua; onu inanarak söyleyip o gün ölen cennete girer.

Seyyidü'l-İstiğfâr nedir?

Seyyidü'l-İstiğfâr — "istiğfârların efendisi" — Peygamber Muhammed'in ﷺ öğrettiği, Allah'tan bağışlanma dilemenin en tam ve en üstün duasıdır. Birkaç satırda Allah'ın rablığının ikrarını, kulun ahdini, sığınmayı, günah itirafını ve bağışlanma talebini bir araya getirir.

Lafzı

Peygamber ﷺ şöyle öğretti: "Allâhümme ente Rabbî, lâ ilâhe illâ ente, halaktenî ve ene abdüke, ve ene alâ ahdike ve va'dike mestetatü. Eûzü bike min şerri mâ sana'tü, ebûü leke bi-ni'metike aleyye, ve ebûü bi-zenbî fağfir lî, fe-innehû lâ yağfiru'z-zünûbe illâ ente" — "Allah'ım! Sen benim Rabbimsin; Sen'den başka ilâh yoktur. Beni Sen yarattın, ben Sen'in kulunum. Gücüm yettiğince Sen'e verdiğim ahit ve söz üzereyim. İşlediğim kötülüklerin şerrinden Sana sığınırım. Üzerimdeki nimetini ikrar eder, günahımı itiraf ederim; beni bağışla, çünkü günahları Sen'den başkası bağışlamaz."

Büyük Sevabı

Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Kim buna kesin inanarak gündüz okur da o gün akşam olmadan ölürse cennet ehlindendir; kim de kesin inanarak gece okur da sabah olmadan ölürse cennet ehlindendir" (Buhârî 6306). Bu sebeple sabah ve akşam zikirlerinin temel parçalarından biridir.

Ne Zaman Okunur?

  • Sabah zikirlerinde, Sabah namazından sonra bir kez.
  • Akşam zikirlerinde, İkindi veya Akşam'dan sonra bir kez.
  • Her zaman, Allah'tan bağışlanma dilemenin en güzel yolu olarak.

Sık Sorulan Sorular

Neden istiğfârın "efendisi" denir?

Çünkü en kapsamlı ve en şerefli lafızdır: Allah'ı övmeyi, nimetlerini ikrarı, kusurların itirafını ve rahmet dileğini, bizzat Peygamber'in ﷺ öğrettiği sözlerle bir araya getirir.

Ne sıklıkta okunmalı?

Hadise uygun olarak her sabah ve her akşam birer kez tavsiye edilir; tekrarında da bir sakınca yoktur. Samimi bir yakîn ile okumak, salt tekrardan daha önemlidir.

Etimoloji ve köken

Seyyidü'l-İstiğfâr (سيد الاستغفار), "istiğfârların efendisi (en üstünü)" demektir. Seyyid; efendi, reis demektir; bu tabir, bunun Peygamber Muhammed'in ﷺ öğrettiği ve Sahîh-i Buhârî'de kayıtlı, istiğfârın en üstün ve en tam lafzı olduğunu gösterir.

Kaynaklar

Kur'an:
40:60, 2:186, 7:23
Hadis:
Bukhari 6306 (Sayyid al-Istighfar; whoever says it with conviction by day or night and dies is among the people of Paradise)

İlgili terimler